tū — Lewis & Short
tū (old form of the
I gen. sing. tis, Plaut. Mil. 4, 2, 42; id. Trin. 2, 2, 62; id. Bacch. 5, 2, 87; id. Ps. 1, 1, 6; acc. ted, id. As. 2, 2, 33 et saep.; gen. plur. vestrorum or vostrorum, Pac. ap. Non. 85, 5; Plaut. Most. 1, 3, 123; fem. vostrarum, Ter. Heaut. 2, 4, 6; v. ego init.), pers. pron. [Sanscr. tva, tvam; Gr. su/; Dor. tu/; Goth. thu; Germ. du; Engl. thou, etc.], thou.
I In gen.: nec pol homo quisquam faciet impune animatus Hoc nisi tu, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 101 Vahl.); imitated by Verg. A. 9, 422: unus erit quem tu tolles in caerula caeli Templa, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 6 Müll. (Ann. v. 66 Vahl.):
tu mihi etiam legis Portiae, tu C. Gracchi, tu horum libertatis, tu cujusquam denique hominis popularis mentionem facis,Cic. Rab. Perd. 4, 13:
nec dulces amores Sperne puer, neque tu choreas,Hor. C. 1, 9, 16:
ego tu sum, tu es ego: uni animi sumus,Plaut. Stich. 5, 4, 49:
mei te rogandi et tui respondendi mihi (labor),id. Ps. 1, 1, 4.—Fem.:
cum tui videndi est copia,Plaut. Truc. 2, 4, 19:
neque mei neque te tui intus puditum est,id. Bacch. 3, 1, 12; cf. id. ib. 3, 1, 19:
quia tis egeat, quia te careat,id. Mil. 4, 2, 42:
tibi aras. tibi occas, tibi seris, tibi eidem metis,id. Merc. 1, 1, 71:
quot pondo ted esse censes nudum?id. As. 2, 2, 33 et saep.: vosne velit an me regnare era, Fors, Enn. ap. Cic. Off. 1, 12, 38 (Ann. v. 203 Vahl.):
si quis quid vostrum Epidamnum curari sibi Velit,Plaut. Men. prol. 51:
vestri adhortandi causā,Liv. 21, 41, 1:
istanc tecum conspicio simul,Plaut. Am. 2, 2, 112:
stulta multum, quae vobiscum fabuler,id. Mil. 2, 5, 33.—
2 Emphatic.
(a) Jam tibi cerebrum Dispercutiam, excetra tu, Plaut. Cas. 3, 5, 24 sq.:
neque postulem abs te, ni ipsa res moneat,Ter. And. 3, 3, 19:
nec enim illa studia deserui, quibus etiam te incendi,Cic. Fat. 2, 3:
tu si hic sis aliter sentias,Ter. And. 2, 1, 10.—
(b) Esp. in opp. to another pron. pers.:
id mihi da negoti: tu tamen Perge, etc.,Ter. And. 3, 2, 41:
an mihi potest quicquam esse molestum quod tibi gratum futurum sit?Cic. Fat. 2, 4:
nos patriam fugimus... tu, Tityre, lentus, etc.,Verg. E. 1, 4; Hor. Ep. 1, 10, 6.—
(g) Poet., in second clause of a command, etc.:
solve metus, et tu Trojanos exue caestus,Verg. A. 5, 420; cf. id. ib. 5, 691; 6, 365; Hor. C. 1, 9, 16.—
B With an emphatic -te or -met suffixed (only in the forms tute or tutemet, tibimet, tete, vosmet, and vobismet): o Tite, tute, Tati, tibi tanta, tyranne, tulisti, Enn. ap. Prisc. p. 947 P. (Ann. v. 113 Vahl.): bene mones: tute ipse cunctas, id. ap. Non. 469, 25 (Com. v. 3 Vahl. p. 153): Al. Quae ex te audivi: ut urbem maximam Expugnavisses regemque Pterelam tute occideris. Am. Egone istuc dixi? Al. Tute istic, etiam astante hoc Sosia, Plaut. Am. 2, 2, 114 sq.:
tute ipse his rebus finem praescripsisti, pater,Ter. And. 1, 1, 124:
utere igitur argumento, Laeli, tute ipse sensus tui,Cic. Rep. 1, 38, 59:
tute,id. Div. in Caecil. 8, 27; 10, 31:
ut tute mihi praecepisti,id. Fam. 1, 8, 2:
tute scis—si modo meministi—me tibi tum dixisse, etc.,id. Att. 12, 18, a, 2.—Acc.:
uxor, si cesses, aut te amare cogitat Aut tete amari,Ter. Ad. 1, 1, 8; so,
tete,id. Phorm. 3, 1, 3:
tibi si recta probanti placebis, tum non modo tete viceris, etc.,Cic. Tusc. 2, 26, 63:
nisi quid tibi in tete auxilii est, absumptus es,Plaut. Ep. 1, 1, 76:
tutemet mirabere,Ter. Heaut. 2, 3, 133:
tutemet in culpā cum sis,Lucr. 4, 915:
tutemet a nobis ... quaeres,id. 1, 102:
tibimet ipse supplicia irroga,Sen. Hippol. 1222:
ita vosmet aiebatis,Plaut. Capt. 3, 5, 18:
atque hoc vosmet ipsi, scio ... haud aliter id dicetis,id. Most. 1, 2, 13: vos quoque in eā re consilio me adjuvate:
nullum libentius sequor quam quod vosmet ipsi attuleritis,Liv. 34, 17, 9; 3, 56, 3 Drak. N. cr.—
II In partic.
A Tibi, as a dativus ethicus (cf. Ruddim. II. p. 126, n. 44):
alter tibi descendit de palatio et aedibus suis,Cic. Rosc. Am. 46, 133:
ecce tibi exortus est Isocrates,id. de Or. 2, 22, 94; so,
ecce tibi,id. Sest. 41, 89; id. Att. 2, 15, 3:
hic Marius veniet tibi origine parva,Sil. 13, 854:
haec vobis ipsorum per biduum militia fuit,Liv. 22, 60 et saep.—
B Vos, addressed to one person as a representative of more than one, or with a collective noun in the sing.:
vos, vero, Attice, et praesentem me curā levatis, et, etc.,Cic. Brut. 3, 11:
sed quid hoc loco vos inter vos, Catule?id. de Or. 2, 73, 295; id. Dom. 31, 83:
vos, Romanus exercitus, ne destiteritis impio bello?Liv. 7, 40, 12 Drak.:
vos, Gaetulia sueta, etc.,Sil. 3, 287:
vos, o Calliope, precor aspirate canenti,i. e. you, Muses, Verg. A. 9, 525; imitated by Sil. 12, 390.—
C Gen. plur. for poss. pron.:
majores vostrum,Sall. C. 33, 3:
hac vestrum frequentiā,Cic. Agr. 2, 21, 55; id. Phil. 4, 1, 1:
quantus consensus vestrum,id. ib. 5, 1, 2:
contra urbis salutem omniumque vestrum,id. Cat. 2, 12, 27.—
D Mea tu, my love, my dear, my darling, in familiar language, Ter. Eun. 4, 3, 22.