adventīcĭus — Lewis & Short
adventīcĭus (not -tĭus), a, um, adj.advenio,
genus (avium),Varr. R. R. 3, 5, 7 (cf. advena):
Mithridates magnis adventiciis copiis juvabatur,Cic. Imp. Pomp. 9, 24; so,
auxilium,Cic. Verr. 2, 4, 37:
externus et adventicius tepor,id. N. D. 2, 10:
externa atque adventicia visio,proceeding from the senses, id. Div. 2, 58, 128:
doctrina transmarina et adventicia,id. de Or. 3, 33:
dos,given by another than the father, Dig. 23, 3, 5.—
fructus,Liv. 8, 28; so,
casus,Dig. 40, 9, 6. —
humor adventicius,rain, Varr. R. R. 1, 41, 3:
adventiciae res,Sen. ad Helv. 5.—
adventicia cena,a banquet given on one's arrival, Suet. Vit. 13 (cf. adventorius).—Adv. phrase: ex adventicio, from without, extrinsically:
quidquid est hoc, quod circa nos ex adventicio fulget, liberi, honores, etc.,Sen. Consol. ad Marc. 10.