dē-vīto — Lewis & Short
dē-vīto, āvi, ātum, 1,
illos fluctus,Plaut. Rud. 1, 2, 79; cf.:
procellam temporis,Cic. Verr. 1, 3, 8:
malum,Ter. And. 3, 5, 5:
letum,Lucr. 3, 1092:
dolorem,Cic. Tusc. 2, 26:
exiguum censum turpemque repulsam,Hor. Ep. 1, 1, 44:
suspicionem,Suet. Tib. 11: dusfhmi/an nominis, id. Aug. 92:
stultitiam,Vulg. Eccl. 2, 3.