ĕrēmus — Lewis & Short
ĕrēmus (ĕrĕmus, a, um, adj., = e)/rhmos,
Prud. Cathem. 5, 89; id. Psych. 371),I waste, desert (late Lat.).
I Adj.:
loca,Cod. Just. 11, 57, 4.—
II Subst.: ĕrēmus, i, m. (sc. locus), or f. (sc. regio), a wilderness, desert, Tert. Idol. 5; Sulpic. Sever. Dial. 1, 15; Vulg. Deut. 1, 19 al.