festīvus — Lewis & Short
festīvus, a, um, adj.1. festus; lit., feast-like, belonging to a feast; hence,
ludi,Plaut. Cas. 4, 1, 3; cf.
alea,Gell. 18, 13, 1:
locus,Plaut. Capt. 2, 1, 5; id. Poen. 5, 1, 9:
facinus lepidum et festivum,id. ib. 1, 2, 95:
hospitium in lepido loco,id. ib. 3, 3, 82; cf.:
festivissimum convivium,Just. 38, 8 fin.—*
in vindemiarum festivo,Lampr. Heliog. 11.—
luculenta atque festiva femina,Plaut. Mil. 4, 1, 12; cf. id. Ep. 5, 1, 17:
nonne igitur sunt ista festiva?Cic. Par. 5, 2, 38:
aedes festivissimae,Plaut. Curc. 1, 1, 93:
area parvula sed festiva,Plin. Ep. 2, 17, 4:
copia librorum,Cic. Att. 2, 6, 1:
opera,Plaut. Mil. 2, 6, 108. —
quod te isti facilem et festivum putant,Ter. Ad. 5, 9, 29:
puer,Cic. Att. 1, 12 fin.; cf.:
quibus (pueris) nihil potest esse festivius,id. Fam. 6, 4, 3:
filius,id. Fl. 36, 91:
homo,id. Phil. 5, 5, 13; id. de Or. 2, 68, 277. —
o mi pater festivissime!Ter. Ad. 5, 9, 26; so,
festivum caput!id. ib. 2, 3, 8.—
dulcis et facetus festivique sermonis,Cic. Off. 1, 30, 108:
poëma facit ita festivum, ita concinnum, ita elegans, nihil ut fieri possit argutius,id. Pis. 29, 70:
oratio,id. de Or. 3, 25, 100:
acroama,Cic. Verr. 2, 4, 22, § 49; Quint. 6, 3, 39.— Hence, adv., in two forms, festīve (class.) and festīvĭter (ante- and post-class.). *
loco in festivo sumus festive accepti,Plaut. Ps. 5, 1, 9.—
agere fabellam,Cic. Q. Fr. 2, 16, 3:
crimen contexere,id. Deiot. 6, 19:
dissolvere argumentum,id. Div. 2, 15, 35:
aliquid odorari,id. Att. 4, 14, 2:
tradere elementa loquendi,id. Ac. 2, 28, 92. As a particle of assent:
quare bene et praeclare quamvis nobis saepe dicatur: belle et festive nimium saepe nolo,Cic. de Or. 3, 26, 101.—
respondere,id. 1, 22, 6.—Sup.: decorare festum festivissime, Poët. ap. Charis. 2, p. 180 P. (Rib. Fragm. Trag. Inc. 223).