immātūrus — Lewis & Short
immātūrus (inm-), a, um, adj.inmaturus,
pira,Cels. 2, 30:
frons,Quint. 12, 6, 2:
amomis,Plin. 12, 13, 28, § 49.—
vomica,Plaut. Pers. 2, 5, 14:
infans immaturus est editus,Suet. Aug. 63:
puellae,i. e. not yet marriageable, id. Tib. 61:
virgo,Dig. 47, 10, 25:
sponsa,ib. 24, 1, 32, § 27:
mors,untimely, premature, Cic. Phil. 2, 46, 119; cf. id. Cat. 4, 2, 3; Quint. 10, 1, 89; Plin. Ep. 5, 5, 4:
interitus C. Gracchi,Cic. Brut. 33, 125:
obitus,Suet. Calig. 8:
iter mortis,Prop. 3, 7, 2:
funus,Quint. 6 praef. § 3; cf.:
filius obiit,Hor. S. 2, 8, 59:
puella,early dead, Prop. 4 (5), 11, 17.
ossa,Tib. 2, 6, 29; Quint. 11, 1, 32:
consilium,Liv. 22, 38, 11; Suet. Aug. 8:
abi hinc cum inmaturo amore ad sponsum,unseasonable, Liv. 1, 26, 4.—Adv.: immātūrē, untimely, immaturely, Col. 11, 2, 3; Vell. 2, 116; Sen. Suas. 1 fin.—Comp., App. M. 6, p. 180.