incurso — Lewis & Short
incurso, āvi, ātum, 1,
jam in vos incursabimus,Plaut. Bacch. 5, 2, 29:
in agmen Romanum,Liv. 36, 14, 12.—
aliquem pugnis,to pitch into, Plaut. Rud. 3, 4, 16:
(me) boves incursent cornibus,id. Aul. 2, 2, 57: ubi vivos homines mortui incursant boves (meaning raw hides as whips), id. As. 1, 1, 22:
agros Romanos,to make an incursion into, Liv. 5, 31, 5; 2, 48, 6; 6, 36, 1:
latera,id. 22, 18, 14.—In pass.:
agmen incursatum ab equitibus hostium,Liv. 24, 41; Tac. A. 15, 1.—With dat.:
silvasque tenent delphines, et altis Incursant ramis,Ov. M. 1, 303:
rupibus incursat,runs against the rocks, id. ib. 14, 190.—
nuptam alienam,Tert. Pud. 4.—
ea, quae oculis vel auribus incursant,that strike, meet them, Quint. 10, 3, 28; cf.:
pleraque in oculos incurrunt,Quint. 10, 3, 16:
incurrit haec nostra laurus in oculos,Cic. Fam. 2, 16, 2:
lana ovis nigrae, cui nullus alius color incursaverit,is intermixed, Plin. 28, 8, 28, § 111.—
incursabit in te dolor meus,Cic. Att. 12, 41, 2:
in omnes amicos atque inimicos, notos atque ignotos,Auct. Her. 4, 39, 51.