Lānŭvĭum — Lewis & Short
Lānŭvĭum (Länĭv-), ii, n.,
ager,Cic. Div. 1, 36, 79; Hor. C. 3, 27, 3:
colei,Cic. Fam. 9, 22, 4:
magistratus,Liv. 41, 16.—Subst.: Lā-nŭvīnum, i, n., an estate at Lanuvium, Cic. Att. 9, 9, 4.—Plur.: Lānŭvīni, ōrum, m., inhabitants of Lanuvium, Lanuvians, Cic. N. D. 1, 29, 82; id. Balb. 13, 31; Liv. 6, 21; cf. id. 8, 14 al.