mĕdĭō^crĭtas — Lewis & Short
mĕdĭō^crĭtas, ātis, f.mediocris.
mediocritatem illam tenere, quae est inter nimium et parum,Cic. Off. 1, 25, 89; 1, 39, 140:
in dicendo,mediocrity, id. de Or. 1, 25, 117:
dicendi,id. Brut. 66, 235:
vultus,i. e. a medium between excessive gayety and over-seriousness, Auct. Her. 3, 15, 26:
auream quisquis mediocritatem Diligit,Hor. C. 2, 10, 5. —Of style:
cum omnis virtus sit mediocritas,Cic. Brut. 40, 149: mediocritatis (exemplum esse) Terentium, Varr. ap. Gell. 6, 14, 6.—In plur.:
mediocritates illi probabant,moderate passions, Cic. Ac. 2, 44, 135:
mediocritates vel perturbationum vel morborum animi,id. Tusc. 3, 10, 22.—
hominum,Vell. 2, 130, 3:
quod meae mediocritati conveniret,my insignificance, Gell. 14, 2, 25; cf.:
mediocritas nostra,my modest self, Vell. 2, 111, 3:
ingenii,Cic. Phil. 2, 1, 2:
memoriae,Quint. 11, 2, 39.