1. mŭlĭer — Lewis & Short
mŭlĭer, ĕris, f.mollior, comp. of mollis, q. v.,
I a woman, a female, whether married or not.
I Lit.
A In gen., Plaut. Poen. 1, 2, 36:
mulieres omnes propter infirmitatem consilii, majores in tutorum potestate esse voluerunt,Cic. Mur. 12, 27;
of a virgin,Cic. Verr. 2, 1, 25, § 64:
mulieres omnes dicuntur, quaecumque sexūs feminini sunt,Dig. 34, 2, 26:
nil non permittit mulier sibi,Juv. 6, 457.—
B In partic., a wife, opp. to a maid:
ecqua virgo sit aut mulier digna, etc.,Cic. Verr. 2, 1, 24, § 63:
Cicero objurgantibus, quod sexagenarius Publiliam virginem duxisset, "cras mulier erit" inquit,Quint. 6, 3, 75:
si virgo fuit primo, postea mulier,Lact. 1, 17, 8 al.:
pudica mulier,Hor. Epod. 2, 39; Suet. Vit. 2; Inscr Orell. 4661.—
II Transf., as a term of reproach, a woman, i. e. a coward, poltroon:
non me arbitratur militem, sed mulierem,Plaut. Bacch. 4, 8, 4.