ob-sĕquor — Lewis & Short
ob-sĕquor, cūtus (quutus), 3, v. dep.
syn.: morigeror, obtempero, pareo, oboedio),Cato, R. R. 5:
cum huic obsecutus sis, illi est repugnandum,Cic. Tusc. 5, 20, 60; id. Clu. 54, 149; id. Q. Fr. 1, 1, 11, § 32:
voluntati alicujus,id. Fin. 2, 6, 17:
imperio,Juv. 10, 343. —
et id ego percupio obsequi gnato meo,in this, Plaut. As. 1, 1, 61:
ea,Gell. 2, 7, 13.—
amori,Plaut. Trin. 2, 1, 8:
studiis suis,Nep. Att. 2: fortunae, Caes. ap. Cic. Att. 10, 8, 1:
pudori,Cic. Fam. 16, 9:
tempestati,id. ib. 1, 9, 21:
est lubido homini suo animo opsequi,Plaut. Bacch. 3, 3, 12:
animo,to follow one's inclinations, id. Mil. 3, 1, 83; id. Ps. 5, 1, 26:
irae,Curt. 5, 8, 12.—
aes regulare malleis obsequitur,Plin. 34, 8, 20, § 94.—Impers. pass.:
volo amori obsecutum illius,Plaut. As. 1, 1, 62 (v. Lachm. Lucr. p. 304).—Hence, obsĕ-quens, entis, P. a. (separate, vin' tu te mihi ob esse sequentem an nevis? Plaut. Merc. 1, 2, 39).
opsequens oboediensque est mori atque inperiis patris,Plaut. Bacch. 3, 3, 55:
patri,Ter. Heaut. 2, 3, 18:
legiones nobis,Cic. Fam. 10, 8.—Comp.:
animus obsequentior,Sen. Ep. 50, 6; Curt. 6, 3, 18.— Sup.:
curae mortalium obsequentissimam esse Italiam,amenable, susceptible of culture, Col. 3, 8, 5:
nurus,Quint. Decl. 291. —
bonam atque obsequentem deam,Plaut. Rud. 1, 5, 3.—Esp. as subst., of Fortuna: Quem te deum autem nominem? Leo. Fortunam atque obsequentem, Plaut. As. 3, 3, 126; Inscr. Orell. 1750; 1751.— Hence, adv.: obsĕquenter, compliantly, obsequiously (perh. not in Cic.):
haec a collegā obsequenter facta,Liv. 41, 10, 12:
parere alicui,Plin. Ep. 4, 11, 15.—Sup.:
vixit in contubernio aviae severissime, et tamen obsequentissime,entirely according to her wishes, Plin. Ep. 7, 24, 3.