ob-sum — Lewis & Short
ob-sum, obfui or offui, obesse (old form of
qui (pudor) non modo non obesset ejus orationi, sed etiam probitatis commendatione prodesset,Cic. de Or. 1, 26, 122: subicimus id. quod nobis adjumento futurum sit, aut offuturum illis e contrario. Auct. Her. 4, 23, 33:
obsunt auctoribus artes,Ov. M. 7, 562:
ne prodigus obsit,Verg. G. 4, 89.—With a subject-clause:
nec, dum degrandinat, obsit Agresti fano supposuisse pecus,Ov. F. 4, 755:
nihil obest dicere,Cic. Fam. 9, 13, 4.