oppĕrĭor — Lewis & Short
oppĕrĭor (obp-), pĕrītus and pertus, 4 (arch. forms,
syn.: exspecto, praestolor): opperiri exspectare,Fest. p. 187 Müll.:
pol, quamquam domi cupio, opperiar,Plaut. Trin. 4, 1, 23:
vel sex mensis opperibor,id. Ps. 1, 3, 89:
non quis parumper durare opperirier?id. Truc. 2, 3, 5:
aut ibidem opperiar, aut, etc.,Cic. Att. 3, 10, 1:
ego in Arcano opperior, dum ista cognosco,id. ib. 10, 3, 1:
unam praeterea horam ne oppertus sies,wait a whole hour, Ter. Phorm. 3, 2, 30.—Followed by ut with subj.:
simul opperiens, ut terrestris copiae traicerentur,Liv. 42, 48, 10; Tac. A. 15, 68; Tiro ap. Gell. 6, 3, 42.—
servom, quem ego me jusseram hic opperiri,Plaut. Aul. 4, 7, 18:
abi intro: ibi me opperire,Tert. And. 3, 2, 43:
hostem,Verg. A. 10, 771:
imperatorem,Tac. A. 4, 66.—
seni non otium erat, id sum opperitus,Plaut. Most. 3, 2, 101:
tempora sua,Liv. 1, 56, 8:
tempus dextrum,to wait for the right time, Sil. 5, 85.