peccātum — Lewis & Short
peccātum, i, n.pecco,
I a fault, error, mistake, transgression, sin (syn.:
delictum, culpa): pro peccatis supplicium sufferre,Ter. And. 5, 3, 17:
corrigere,id. Ad. 4, 3, 2:
peccata remordent,Lucr. 3, 827:
recte facta sola in bonis actionibus ponens, prave, id est peccata, in malis,Cic. Ac. 1, 10, 37: ut peccatum est, patriam prodere, parentes violare, fana depeculari, quae sunt in effectu;
sic timere, sic maerere, sic in libidine esse, peccatum est, etiam sine effectu,id. Fin. 3, 9, 32:
culpa ac peccatum,id. Fam. 5, 21, 5:
multitudo vitiorum peccatorumque,id. Phil. 2, 17, 43; id. Att. 8, 13, 2:
quo illi crimine peccatoque perierunt?id. Cael. 30, 71:
libidinum peccatorumque licentia,id. Lael. 22, 83:
confiteri,id. N. D. 2, 4, 11; id. de Or. 1, 27, 125:
paucis verbis tria magna peccata,blunders, id. Tusc. 3, 20, 47:
in peccata incidere,id. Fin. 4, 15, 40:
luere peccata,Verg. A. 10, 32:
peccati conscius,Ov. Am. 2, 7, 11:
peccatis poenas aequas irrogare,Hor. S. 1, 3, 118:
peccatis veniam commodare, Tac Agr. 19: abstinere peccatis,Plin. Ep. 8, 22, 2. Here, too, doubtless belongs: nam eā aetate jam sum, ut non siet peccato mi ignosci aequom Ter. Hec. 5, 1, 11.—
II Transf. (eccl. Lat.).
1 Guilt:
si non venissem peccatum non haberent,Vulg. Johan. 15, 22:
cognatio pec-cati,id. Rom. 3, 20; Lact. 6, 13.—
2 The punishment of sin:
peccatum vestrum apprehendet vos,Vulg. Num. 32, 23:
ipse peccata multorum tulit,id. Isa. 53, 12.