rĕ-concĭlĭo — Lewis & Short
rĕ-concĭlĭo, āvi, ātum, 1 (old
and, reconciliassere,id. ib. 1, 2, 65), v. a.
me cum C. Caesare reducit, reconciliat, restituit in gratiam,Cic. Prov. Cons. 9, 23:
inimicos in gratiam,id. Dom. 50, 129; cf.:
quibus eum omnibus eadem res publica reconciliavit, quae alienarat,reunited, reconciled, id. Prov. Cons. 9, 21:
aliquem alicui,id. Sull. 12, 35; id. Deiot. 13, 35; Suet. Caes. 19; id. Aug. 61; Plin. Ep. 1, 5, 8; cf.:
animum sorori tuae,Cic. Att. 6, 7, 1:
militum animos imperatori,Liv. 8, 36:
voluntatem senatus nobis,Cic. Fam. 1, 2, 1:
mundum deo,Hier. in Isa. 8, 26, 5: aliquem, to make friendly, conciliate, Caes. ap. Cic. Att. 9, 7, C, 1:
cura reconciliandi eos in gratiam,Liv. 1, 50 fin.:
inimicos,Quint. 5, 7, 13; Plin. 11, 17, 18, § 58.—To recover, regain:
oratione Parum insulam,Nep. Milt. 7, 2; to re-establish, restore:
quod scribis de reconciliatā nostrā, gratiā, non intellego, cur reconciliatam esse dicas, quae nunquam imminuta est,restored, Cic. Fam. 5, 2, 5:
gratiam,id. ib. 5, 2, 1; 3, 12, 4; id. Att. 1, 11, 1; id. Mil. 8, 21:
existimationem judiciorum amissam,Cic. Verr. 2, 1, 1, § 2:
diuturni laboris detrimentum sollertiā et virtute militum brevi reconciliatur,Caes. B. C. 2, 15, 4:
gratiam cum aliquo,Liv. 29, 30, 10; 41, 22 fin.; cf.:
gratiam cum Thebanis,Just. 7, 5, 2; 31, 4, 9:
concordiam,Liv. 2, 32; 41, 25:
amicitiam de integro,id. 8, 2;
for which: inimicitiam invicem,i. e. to appease, Tac. G. 22 (corresp. to the previous inimicos): voluntatem, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 15, 1:
pacem,Nep. Thras. 3, 2; Liv. 9, 16; 42, 46; 52.—Absol., Plin. Ep. 6, 5, 5.—
aliquem domum,Plaut. Capt. prol. 33; 1, 2, 65: si hujus huc reconciliasso in libertatem filiam, ib. id. 3, 4, 44:
apes,Varr. R. R. 3, 16 fin.; cf.
articulum,App. Flor. 3, p. 354, 26.