rĕ-vĕnĭo — Lewis & Short
rĕ-vĕnĭo, vēni, ventum, 4, v. n.,
reveni, ut illum persequar,Plaut. Merc. 4, 1, 3; so id. Men. 5, 3, 4; Tac. A. 12, 59:
domum,Plaut. Am. 1, 1, 33; 2, 2, 13; id. Bacch. 4, 9, 125; Cic. de Or. 1, 38, 175; 1, 40, 181 sq.; id. Balb. 11, 28; cf.:
domum de hippodromo,Plaut. Bacch. 3, 3, 27:
in urbem,Tac. A. 4, 74 fin.:
huc,Plaut. Bacch. 4, 9, 143; id. Most. 1, 1, 54; id. Mil. 3, 2, 49; id. Trin. 1, 2, 119 al.:
ex longinquo,Tac. A. 2, 24 fin.—
in eum nunc haec revenit res locum, ut, etc.,Plaut. Bacch. 4, 2, 24:
cum eo reveni ex inimicitiā in gratiam,id. Stich. 3, 1, 8.—Impers. pass.:
inter eos rursum si reventum in gratiam est,Plaut. Am. 3, 2, 61 (a little before, redeunt rursum in gratiam).