sanctĭmōnĭa — Lewis & Short
sanctĭmōnĭa, ae, f.sanctus; cf.: acrimonia, parsimonia, etc.,
ad deorum religionem et sanctimoniam demigrasse,Cic. Rab. Perd. 10, 30:
habere domum clausam pudori et sanctimoniae, patentem cupiditati et voluptatibus,id. Quint. 30, 93:
summa sanctimonia,id. ib. 17, 55:
priscae sanctimoniae virgo,Tac. A. 3, 69 fin.; cf. id. ib. 2, 86:
femina sanctimoniā insignis,id. ib. 12, 6:
nuptiarum,Auct. Her. 4, 33, 44:
sine quā nemo videbit Deum,Vulg. Heb. 12, 14.