sătisfactio — Lewis & Short
sătisfactio, ōnis, f.satisfacio; v. satis, II. D.. *
satisfactio pro solutione est,Dig. 46, 3, 52.—
(Caesar) Ubiorum satisfactionem accepit,Caes. B. G. 6, 9 fin.; cf. id. ib. 1, 41:
hic tu me etiam insimulas, nec satisfactionem meam accipis,Cic. Fam. 7, 13, 1:
ne aliquid satisfactio levitatis habere videatur,id. Att. 4, 6, 3:
satisfactionem ex nullā conscientiā de culpā proponere decrevi,Sall. C. 35, 2 Kritz.—
luitur homicidium certo pecorum numero, recipitque satisfactionem universa domus,Tac. G. 21.—Transf., of doves, Plin. 10, 34, 52, § 104.