1. servus — Lewis & Short
servus, a, um, adj.referred by the ancients to servo: servi ex eo appellati sunt, quod imperatores servos vendere, ac per hoc servare, nec occidere solent,
Just. Inst. 1, 3, 3; but prob. from root svar-; Lith. svaras, a weight; cf. Gr. e(/rma; O. H. Germ. swari, burdensome; Germ. schwer, heavy; cf. also serius,
mostly ante-class.): non decet superbum esse hominem servom,Plaut. As. 2, 4, 64; id. Mil. 2, 6, 80; id. Stich. 1, 2, 1; 5, 4, 10; id. Ep. 1, 1, 58; 3, 1, 7; Ter. Phorm. 2, 1, 62.—
octo milia liberorum servorumque capitum sunt capta,Liv. 29, 29:
corpori, quod servum fortuna erat, vim fecit,id. 38, 24:
Graeciae urbes servae et vectigales (opp. liberae),id. 34, 58:
civitas,id. 25, 31:
Lacedaemon,id. 34, 41:
serva manus,Ov. F. 6, 558:
o imitatores, servum pecus!Hor. Ep. 1, 19, 19:
serva aqua, i. e. servorum,Ov. Am. 1, 6, 26; cf. Petr. 71:
servam operam, linguam liberam herus me jussit habere,Plaut. Pers. 2, 4, 9:
omnia non serva et maxime regna hostilia ducunt (Romani),Sall. H. 4, 61, 17 Dietsch:
reges serva omnia et subjecta imperio suo esse velint,Liv. 37, 54; 42, 46: statu libera quicquid peperit, hoc servum heredis est, Dig. 40, 7, 16.—
libera (praedia) meliore jure sunt quam serva,Cic. Agr. 3, 2, 9:
fundus,Dig. 8, 6, 6:
aedes,ib. 8, 2, 35:
area,ib. 8, 2, 34 al.; cf. servio, II. B., and servitus, II B.—Hence,