1. trīdŭum — Lewis & Short
trīdŭum, i, n. (sc. spatium) [tres-dies],
ubi triduom continuom,Plaut. Mil. 3, 1, 147:
hanc hoc triduom solum sinas Esse hic,id. Cist. 1, 1, 106:
triduom servire numquam te sinam,id. Mil. 4, 4, 57:
bidui'st aut tridui Haec sollicitudo?Ter. And. 2, 6, 9:
ut maneas triduom hoc,id. Phorm. 3, 2, 4:
decrevit habendas triduum ferias,Cic. Leg. 2, 22, 57:
cum tridui viam processisset,Caes. B. G. 1, 38:
Clodius respondit, triduo illum, ad summum quatriduo periturum,Cic. Mil. 9, 26:
triduo intermisso,Caes. B. G. 1, 26; Plaut. Truc. 2, 3, 16; Plin. 23, 8, 80, § 152; Mart. 2, 6, 12.