vēnātĭo — Lewis & Short
vēnātĭo, ōnis, f.venor,
conditiora facit haec supervacanei operis aucupium atque venatio,Cic. Sen. 16, 56:
(Suevi) multum sunt in venationibus,Caes. B. G. 4, 1.—
ludorum venationumque apparatu pecunias profundunt,Cic. Off. 2, 16, 55; id. Fam. 7, 1, 3; id. Att. 16, 4, 1; id. Fin. 2, 8, 23; Suet. Caes. 10; 39; id. Aug. 43; id. Calig. 18; 27; Inscr. Orell. 2556; 2559; v. Smith, Antiq.—
cum miraremur, unde illi eo tempore anni tam multa et varia venatio,Liv. 35, 49, 6:
capta venatio,id. 25, 9, 8:
frequens ibi et varia,Plin. Ep. 5, 6, 8; Cels. 5, 26, 30; 5, 2, 20; 5, 2, 24; 5, 2, 26; Col. 9, praef. 1: septum venationis, a preserve or corer for game, a hunting-park, Varr. R. R. 3, 12, 2.