ădūlo — Lewis & Short
ădūlo, āvi, ātum, 1, v. a. (a rare form for adulor; hence
Prisc. 791 P. ranks this form, as an exception, among the other active forms of the deponents, adipiscor, admiror, auxilior, etc.; cf. Don. p. 1756 P. and Ars Consent. p. 2054 P.),Dionysium,Val. Max. 4, 3, ext. 4.—Pass., to be flattered nec adulari nos sinamus, Cic. Off. 1, 26, 91: tribunus militum adulandus erat, Val. M. 2, 7, 15: adulati erant ab amicis, Cass. ap. Prisc. p. 791 P.