captĭo — Lewis & Short
captĭo, ōnis, f.capio.
domini,Ambros. Ob. Valent. 35.—
si in parvulā re captionis aliquid vererere,Cic. Quint. 16, 53:
incidere in captionem,Dig. 4, 1, 1:
consilium multis captionibus suppositum,ib. 4, 4, 1; Paul. Sent. 5, 33, 2.—
omnes istius generis captiones eodem modo refelluntur,Cic. Fat. 13, 30:
praestigiis quibusdam et captionibus depelli,id. Ac. 2, 14, 45:
dialecticae,id. Fin. 2, 6, 17:
captiones discutere,id. Ac. 2, 15, 46:
metuere,Plaut. As. 4, 1, 45:
induere se in captiones,Cic. Div. 2, 17, 41:
in captione haerere,Gell. 16, 2, 5:
explicare,Cic. Div. 2, 17, 41; id. Brut. 53, 198; cf. id. ib. § 197; id. Att. 10, 15, 2.—
ne quid captioni mihi sit,Plaut. Most. 3, 3, 19 Lorenz ad loc.:
mea captio est, si quidem ejus inopiā minus multa ad me scribis,Cic. Att. 5, 4, 4; Dig. 29, 3, 7; 50, 17, 200.