gentīlis — Lewis & Short
gentīlis, e, adj.gens.
also: cognatus, agnatus, affinis): gentiles sunt, qui inter se eodem nomine sunt, qui ab ingenuis oriundi sunt, quorum majorum nemo servitutem servivit, qui capite non sunt deminuti,Cic. Top. 6, 29: gentilis dicitur et ex eodem genere ortus et is qui simili nomine appellatur; ut ait Cincius, gentiles mihi sunt, qui meo nomine appellantur, Paul. ex Fest. p. 94 Müll.: SI FVRIOSVS EST AGNATORVM GENTILIVMQVE IN EO PECVNIAQVE EIVS POTESTAS ESTO, Fragm. XII. Tab. ap. Cic. Inv. 2, 50, 148:
SI AGNATVS NEC ESCIT, GENTILIS FAMILIAM NANCITOR, id. ap. Collat. Legg. Mosaic. et Rom. 16, 4: si nullus agnatus sit, eadem lex XII. tabularum gentiles ad hereditatem vocat,Gai. Inst. 3, 17; cf. Ulp. Fragm. 26, 1 a.: tuus gentilis (thy kinsman), Brute, M. Pennus, Cic. Brut. 28, 109:
sordidatus cum gentilibus clientibusque,Liv. 3, 58, 1:
e duobus gentilibus,Suet. Tib. 1:
homines deorum immortalium quasi gentiles,Cic. Univ. 11:
tuus paene gentilis,thy namesake, Cic. Verr. 2, 2, 77, § 190; cf.
, jestingly: fuit enim (Pherecydes) meo regnante gentili (i. e. Ser. Tullio),id. Tusc. 1, 16, 38.—Adj.:
nomen,Suet. Ner. 41:
stemma,id. ib. 37:
monumentum Domitiorum,id. ib. 50: copia, out of their own gens, id. Vit. 1:
gentile domus nostrae bonum,Tac. A. 2, 37; cf.
manus (i. e. Fabii),Ov. F. 2, 198: odia, family enmity (of Hanno towards Hannibal), Sil. 2, 277:
capillo erat pone occipitium summissiore, quod gentile in illo videbatur,peculiar to the family, hereditary, Suet. Tib. 68.—Prov. (cf. the law for the insane, supra):
mente est captus atque ad agnatos et gentiles est deducendus,Varr. R. R. 1, 2, 8.—
apud antiquos singuli Marcipores Luciporesve dominorum gentiles omnem victum in promiscuo habebant,Plin. 33, 1, 6, § 26.—
non gentilia poma,i. e. foreign, exotic, Calp. Ecl. 2, 41.—
multis et validis propinquitatibus subnixus turbare gentiles nationes promptum haberet,Tac. A. 11, 1 fin.:
solum,id. ib. 3, 59:
imperium,id. ib. 6, 32:
religio,id. ib. 12, 34:
levitas,id. ib. 12, 14;
utilitas,id. ib. 12, 17:
lina,Sil. 4, 223; cf.
metallum,id. 16, 465:
gurges,Stat. Th. 9, 297.—Subst., Gell. 17, 17, 2.—
cum scutariis et gentilibus,Amm. 14, 7: nullum autem ex gentilibus liberum adprobari licet, Fragm. Jur. Rom. Vat. 34 Huschke.—
nugae,id. adv. Symm. 1, 576:
gentilium litterarum libri,Hier. Ep. 22, 30; Vulg. Tob. 1, 12; id. Act. 14, 5.—Sup.:
Sextus Pythagorēus, homo gentilissimus,Hier. in Jerem. 4, 22.—Hence, adv.: gentīlĭter (acc. to II. C.; late Lat.).
Cretes Dianam Britomarten gentiliter nominant,in their native language, Sol. 11, 8; 20, 8.—