obstĭnātĭo — Lewis & Short
obstĭnātĭo, ōnis, f.obstino,
syn.: pertinacia, contumacia): quae ego omnia obstinatione sententiae repudiavi,out of adherence to my principles, Cic. Prov. Cons. 17, 41:
animi,Sen. Ep. 94, 7:
fidei,Tac. H. 3, 39:
taciturna,obstinate silence, Nep. Att. 22, 2:
inflexibilis,Plin. Ep. 10, 97, 3.—In plur., Tert. ad Nat. 1, 17.