parvŭlus — Lewis & Short
parvŭlus or parvŏlus, a, um,
ne dum parvulum hoc consequimur, illud amittamus, quod maximum est,Cic. Inv. 2, 3, 10:
parvola magni formica laboris,Hor. S. 1, 1, 33:
parvula, pumilis,Lucr. 4, 1162:
impulsio,Cic. Inv. 2, 8, 25:
res,id. Quint. 16, 53:
pecunia,id. Rosc. Com. 8:
stridor,Plin. 17, 24, 37, § 221:
res,Hor. Ep. 1, 18, 29:
tuta et parvola laudo,id. ib. 15, 42:
proelium,a skirmish, Caes. B. G. 2, 30:
detrimentum,id. ib. 5, 50:
causa,Lucr. 4, 193.—
parvula (soror),id. Eun. 3, 3, 18:
segmentatis dormisset parvula cunis,when a child, Juv. 6, 89; cf.: ab parvulis, from their infancy or childhood, Caes. B. G. 6, 21; cf.:
a parvulā aetate,Just. 12, 4.—Esp. as subst.: parvŭlus, i, m., a child:
si quis mihi parvulus aulā luderet Aeneas,Verg. A. 4, 328; cf.:
rex Si vis tu fieri, nullus tibi parvolus aulā Luserit Aeneas,Juv. 5, 138:
parvulus enim natus est nobis,Vulg. Isa. 9, 6:
exceptis parvulis,id. Matt. 14, 24.—Of animals:
(ursi) parvuli excepti,Caes. B. G. 6, 28, 4.—
quam illi rei ego etiam nunc sum parvolus!Plaut. Ps. 3, 1, 17.—
aut nihil aut parvulum,Cels. 7, 18, 32:
parvulum referret, an, etc.,Plin. Ep. 8, 14, 14.