ūtĭbĭlis — Lewis & Short
ūtĭbĭlis, e, adj.utor,
I that can be used, fit, appropriate, useful, serviceable (colloq. and ante-class.):
non utibilis hic locus factis tuis,Plaut. Merc. 5, 4, 45:
servi eris,id. Most. 4, 1, 2; id. Men. 5, 6, 23:
ad rem utibile,id. Mil. 3, 1, 19; cf. id. Trin. 3, 3, 19:
quid minus utibile fuit quam hoc ulcus tangere?Ter. Phorm. 4, 4, 10: neque aqua utibilis reperta, Auct. Itin. Alex. 37.