dē-lēnĭo — Lewis & Short
dē-lēnĭo, and in many MSS. dēlīnĭo, īvi, ītum, 4,
delenitus sum profecto ita, ut me qui sim nesciam,Plaut. Am. 2, 2, 214: dotibus deleniti, Titin. ap. Non. 72, 1; so,
mulierem non nuptialibus donis sed filiorum funeribus,Cic. Clu. 9 fin.:
milites blande appellando (with allicere oratione benigna),id. Off. 2, 14, 48:
aliquem blanditiis voluptatum,id. Fin. 1, 10, 33:
genus hominum disertorum oratione,id. de Or. 1, 9, 36:
Sirenum cantu,Quint. 5, 8, 1; cf.:
Midan barbarico carmine,Ov. M. 11, 163 et saep.:
animos hominum,Cic. Mur. 35, 74; cf. Liv. 7, 38;
and, animos popularium praeda,id. 1, 57:
animum adulescentis pellexit iis omnibus rebus, quibus illa aetas capi ac deleniri potest,Cic. Clu. 5, 13:
dolentem nec Phrygius lapis delenit, etc. ( = permulcet),Hor. Od. 3, 1, 43:
tristemque delinivit blanditiis,Vulg. Gen. 34, 3; cf.: id. 2 Par. 24, 17.