fallācĭa — Lewis & Short
fallācĭa, ae (f.fallax,
abl. also fallacie, App. M. 5, p. 171),I deceit, trick, artifice, stratagem, craft, intrigue (class.; in Cic. only plur.; syn.: fraus, dolus, astus, astutia, calliditas).
I Prop.
(a) Plur.:
nonne ab imis unguibus usque ad verticem summum ex fraude, fallaciis, mendaciis constare totus videtur?Cic. Rosc. Com. 7, 20:
doli, machinae, fallaciae, praestigiae,id. N. D. 3, 29, 73:
fraudes atque fallaciae,id. Clu. 36, 101:
simulatione et fallaciis,id. de Or. 2, 46, 191:
sine fuco ac fallaciis,id. Att. 1, 1, 1:
quot admoenivi fabricas! quot fallacias!Plaut. Cist. 2, 2, 5.—So in plur., Plaut. Capt. 3, 5, 13; 16; 20; id. Mil. 2, 2, 37 et saep.—
(b) Sing.:
per malitiam et per dolum et fallaciam,Plaut. Ps. 2, 4, 15; id. Capt. prol. 40; 46; 2, 1, 25; id. As. 1, 1, 54; 2, 1, 2; 4 al.; Phaedr. 1, 31, 5; 3, 16, 10:
ausculta quod superest fallaciae,Ter. Heaut. 4, 5, 23; Suet. Tib. 62; Flor. 1, 16, 7 al.—Of magical art, Prop. 1, 1, 19 al.—Prov.:
fallacia alia aliam trudit,one lie begets another, Ter. And. 4, 4, 39.—
II Of things:
haec ipsa res habet aliquam fallaciam,deception, Col. 11, 2, 68:
peccati,Vulg. Hebr. 3, 13; cf. id. Matt. 13, 22.