lēnōcĭnĭum — Lewis & Short
lēnōcĭnĭum, ĭi, n.leno,
ait praetor: Qui lenocinium fecerit. Lenocinium facit, qui quaestuaria mancipia habet. Sed et qui in liberis hunc quaestum exercet, in eadem causa est, etc.,Dig. 3, 2, 4:
quid? ego lenocinium facio?Plaut. Ep. 4, 2, 11:
uxori meae Mihique objectent lenocinium facere,id. Merc. 2, 3, 76:
profiteri,to profess to be a bawd, Suet. Tib. 35:
praebere uxori,to be a pander to, Dig. 24, 3, 47:
eum qui in adulterio deprehensam uxorem non statim dimiserit, reum lenocinii postulari placuit,Paul. Sent. 2, 26, 8; Mos. et Rom. Leg. Coll. 4, 12, 4.—
cupiditatum,id. Sest. 66, 138.—
corporum lenocinia,Cic. N. D. 2, 58, 146:
omnis lenocinii negligens,Suet. Aug. 79:
lenocinium est muneris antecedens metus,adds a charm to the benefit, Sen. Ben. 1, 11, 3; cf.:
in lenocinio commendationis dolor est,Plin. 35, 11, 40, § 145.—
nos quibus sordent omnia, quae natura dictavit: qui non ornamenta quaerimus, sed lenocinia,Quint. 8 prooem. § 8; cf. id. 12, 1, 30:
caret lenociniis expositio,id. 4, 2, 118; Suet. Calig. 38.