mălĕvŏlus — Lewis & Short
mălĕvŏlus (mălĭv-), a, um, adj.male-volo,
si omnibus est malevolus,Cic. Fam. 2, 17, 7:
Cato in me turpiter fuit malevolus,id. Att. 7, 2, 7.—Transf., of things:
sermones,Cic. Fam. 3, 10, 10.—
omnium malevolorum, iniquorum, invidiosorum animos frangerem,Cic. Balb. 25, 56:
et invidi et malevoli et lividi,id. Tusc. 4, 12, 28.—
mea inimica et malevola,Plaut. Poen. 1, 2, 181.—Hence, mălĕvŏlē, adv., malevolently (late Lat.), Aug. in Psa. 68, Serm. 27.