pā^trōcĭnor — Lewis & Short
pā^trōcĭnor, ātus, 1,
indotatis patrocinari,Ter. Phorm. 5, 7, 46: ut non homini patrocinemur sed crimin:. Quint. 2, 4, 23:
patrocinari sibi,Plin. 14, 22, 28, § 148: ne ad illud quidem confugere possis, quod plerisque patrocinatur. Tac. Or. 10:
nonne indignus est, cui exceptio patrocinetur?Dig. 2, 11, 2: loco, to defend the place, Auct. Bell. Hisp. 29 fin.—
patrocinari enim hoc esse aiunt, non judicare,Gell. 14, 2, 16.—