īlĭco — Lewis & Short
īlĭco (less correctly illĭco, Ritschl ad adv.in-loco,
Plaut. Trin. 3, 1, 7),manete ilico,Caecil. ib. 12; Naev. ib. 7:
ilico habitato, Att. ib.: otiose nunc jam ilico hic consiste,Ter. Ad. 2, 1, 2 Don.:
sta ilico,id. Phorm. 1, 4, 18.—
ilico ante ostium hic erimus,Caecil. ib. 3:
haec ubi legati pertulere, Amphitruo e castris ilico Producit omnem exercitum,Plaut. Am. 1, 1, 61; cf. id. Stich. 4, 1, 51; id. Cas. 4, 4, 6:
simul atque increpuit suspicio tumultus, artes ilico nostrae conticescunt,Cic. Mur. 10, 22 fin.:
sequitur ilico,id. Fat. 12, 28:
ilicone ad praetorem ire convenit?id. Quint. 15, 48.