imbēcillĭtas — Lewis & Short
imbēcillĭtas (inb-), ātis, f.imbecillus,
virium (with infirmitas laterum),id. Brut. 55, 202:
valetudinis,id. Fam. 7, 1, 5:
Niciae nostri (with mollitia),id. Att. 12, 26, 2; Suet. Gramm. 14;
with senium,id. Calig. 44: imbecillitate Augusti nuntiata, i. e. indisposition, id. Tib. 11:
qui suae imbecillitati sanitatis appellationem, quae est maxime contraria, optendant,Quint. 12, 10, 15:
materiae,Caes. B. C. 2, 15, 2.—
utrum propter imbecillitatem atque inopiam desiderata sit amicitia,Cic. Lael. 8, 26; 9, 29; 32; id. Rep. 1, 25, 39; 3, 14; cf.:
humani generis imbecillitatem fragilitatemque extimescere,id. Tusc. 5, 1, 3.—
animi,Caes. B. G. 7, 77, 9:
ingenii,Plin. Ep. 4, 18, 1:
consilii,Cic. Off. 1, 32, 117:
magistratuum,id. Fam. 1, 4, 3:
fallit plerumque, quod probitas vocatur, quae est imbecillitas,Quint. 6, 4, 12:
neque illos imbecillitatis damnandos,Tac. A. 4, 8.