nuptĭae — Lewis & Short
nuptĭae, ārum (f.
dat. nuptis, Inscr. Orell. 7421), plur. [nupta],I a marriage, wedding, nuptials.
I Lit.:
exornatis nuptiis,Plaut. Aul. 4, 10, 54:
dum ego cum Casinā faciam nuptias,id. Cas. 2, 8, 50:
nuptias adornare,id. Aul. 2, 1, 35:
facere,id. ib. 2, 4, 9:
coquere cenam ad nuptias,id. ib. 3, 2, 15:
in nuptias aliquem conicere,Ter. And. 3, 4, 23:
nuptias alicui conficere,id. Phorm. 2, 1, 28:
apparare,id. ib. 4, 4, 20:
in nuptiis alicujus cenare,Cic. Q. Fr. 2, 3, 7:
nuptiarum expers,unmarried, Hor. C. 3, 11, 11:
ab eis nuptiis abhorrere,Cic. Clu. 9, 27:
conciliare,Nep. Att. 5, 3:
quae nuptiae non diuturnae fuerunt,Cic. Clu. 12, 35:
Cornificia vetula sane et multarum nuptiarum,id. Att. 13, 29, 1:
ut minores ante tradamus ad nuptias,Vulg. Gen. 29, 26:
providebit puellae nuptias et vestimenta,ib. Exod. 21, 10:
incestae,Gai. Inst. 1, 59.—
II Transf., of sexual intercourse:
cujus mater cotidianis nuptiis delectabatur,Auct. Her. 4, 34, 45; Just. 31, 6, 3; Petr. 26.—
b Of a change of form, i. e. union with a new body:
illae suae monstruosae nuptiae, said of Lucius, who was transformed into an ass,App. M. 7, 22, p. 197.