quaerĭto — Lewis & Short
quaerĭto, āvi, ātum, 1, v. freq. a.quaero,
I to seek, search, or look for earnestly (ante-class.).
I In gen.:
hominem inter vivos quaeritamus mortuum,Plaut. Men. 2, 1, 15:
defessus sum quaeritando,id. Am. 4, 1, 4; id. Cist. 4, 2, 19:
aliquem mari terrāque,id. Poen. prol. 105:
te ipsum,Ter. Ad. 2, 4, 2:
hospitium ab aliquo,Plaut. Poen. 3, 3, 77:
lanā ac telā victum,to earn, Ter. And. 1, 1, 48: multis languoribus peresus essem te quaeritando, Cat. 58, 15.—Prov.: hujus sermo haud cinerem quaeritat, needs no ashes, i. e. no polishing, Plaut. Mil. 4, 2, 10. —
II In partic., to ask, inquire, or demand earnestly, to wish to know exactly:
quid tu id quaeritas?Plaut. Rud. 1, 2, 22; id. Cist. 4, 2, 57; Ter. Eun. 3, 3, 17.